Ik hou bij wat er gebeurt terwijl ik dit merk opbouw. De goede dagen en de dagen dat ik geen idee heb wat ik doe. Ongefilterd, want ik denk dat dat het eerlijkste is wat ik te bieden heb.
Dinsdag 12 meiKamer, half elf 's avonds
Twintig mails verstuurd naar mensen die ik nog nooit heb gesproken
Vanavond de eerste aanvragen de deur uit gedaan naar ateliers. Portugal, Turkije, Litouwen. Ik heb er drie uur over gedaan, wat belachelijk is voor een mail van tien regels, maar ik bleef hem herschrijven omdat ik bang was dat ze meteen zouden zien dat ik niet weet waar ik het over heb.
Uiteindelijk heb ik hem gewoon eerlijk gemaakt. Dat ik begin. Dat de eerste order klein is. Dat ik liever klein begin met de juiste maker dan groot met de verkeerde.
Achteraf denk ik dat dat de enige zin is die ertoe deed.
Nu maar wachten. Ik heb ergens gelezen dat je van de twintig er vijf terugkrijgt en er twee bruikbaar zijn. Dat vond ik weinig. Vanavond vind ik het veel.
dagboek-01.jpg
Foto van je bureau met de openstaande mails, of gewoon je laptop om half elf 's avonds
Zet hier je eigen foto neer
Donderdag 4 juniTussen twee colleges
De rekensom klopte niet en dat wist ik al twee weken
Ik heb vanmiddag eindelijk de begroting opengetrokken en doorgerekend in plaats van eromheen te draaien. Bij de kwaliteit die ik wil, met de oplage die ik in gedachten had, blijft er nul over voor marketing. Niet weinig. Nul.
Ik dacht dat het wel goed zou komen als ik gewoon hard genoeg werkte.
Twee dingen kunnen. Ik zak in kwaliteit, en dan is er geen reden meer om te bestaan. Of ik maak de oplage kleiner en accepteer dat de eerste drop klein is.
Het is de tweede geworden. Minder stuks, dezelfde stof, en ik durf het nu ook hardop te zeggen: ik kan gewoon niet meer betalen dan dit. Dat voelt kleiner dan het klinkt in gesprekken met mensen die vragen hoe het gaat.
dagboek-02.jpg
Een schrift met de berekening, of het scherm met de spreadsheet erop
Zet hier je eigen foto neer
Even geen zin in. Morgen weer.
Zondag 20 juliThuis
Iemand doet dit al, en ze doen het goed
Vanochtend een merk gevonden dat vrijwel precies maakt wat ik wil maken. Zelfde stof, zelfde model, Amsterdam, drie vrienden. Ze zijn al jaren bezig en ze zijn inmiddels ook in Duitsland bezig.
Ik heb er een halve dag beroerd van rondgelopen. Alsof iemand je iets afpakt wat nog niet eens van jou was.
Later op de dag heb ik hun hele site doorgespit en al hun beoordelingen gelezen. Niet om te kopiëren, maar om te zien wat klanten zelf noemen als reden. En toen viel het kwartje: ik was niet te laat, ik was alleen niet de eerste. Dat is iets heel anders.
Wat ik erbij heb en zij niet, is waar ik vandaan kom. Ik ben hier niet mee begonnen omdat ik een gat in de markt zag.
Ik ben nog steeds student. Ik doe dit tussen college en werk door, met geld dat ik van niemand heb gekregen. Dat maakt het langzaam. Maar het maakt het ook van mij.
De reden dat het merk zo heet
Dit dagboek loopt door zolang het bedrijf doorloopt. Ik schrijf het op zoals het gaat, ook als het niet gaat.
Wessel
Blijf op de hoogte
We melden ons als de eerste drop klaar is. Verder houden we het stil.
